Sander Boschker: ”Supporters FC Twente horen bij de fanatiekste supporters van Nederland”

Buiten het feit dat hij recordhouder is van de meeste wedstrijden voor één club in de Eredivisie, heeft Sander Boschker ook maar liefst drie bekerfinales gespeeld. Daarvan wist hij er twee te winnen: in 2001 ten koste van PSV en tien jaar later werd Ajax verslagen. De voormalige doelman van FC Twente is inmiddels 47 jaar en is nog steeds werkzaam als keeperstrainer bij ‘zijn’ club. Kortom, met wie kunnen we beter voorbeschouwen op de bekerfinale dan met Sander Boschker.

Het mooiste van bekervoetbal vindt de eenmalig international dat iedereen hem kan winnen. “In het bekertoernooi vind ik het mooi dat je geluk moet hebben met de loting. Uit of thuis bijvoorbeeld, maar natuurlijk of je tegen amateurs komt te spelen of tegen profs. Op die manier kan iedereen die dennenappel winnen.” Volgens Boschker worden de wedstrijden ook steeds spannender. In het begin van het bekertoernooi valt dat nog heel erg mee. Dan doet niemand er ook moeilijk over als je verliest. “Als je in de kwartfinale verliest, hebben de mensen daar natuurlijk meer moeite mee en dat wordt alleen maar erger in de halve finale en in de eindstrijd. De druk wordt nu eenmaal hoger naarmate je verder komt in de beker. De achterban wil natuurlijk het liefst dat je hem wint en de teleurstelling is dan gewoon minder als je er nog ver vanaf bent.”

De vraag of één van de twee bekerwinsten als favoriet kan worden aangemerkt, blijkt een lastige voor de oud-doelman. Was die eerste bekerwinst in 2001 de mooiste omdat hij daar drie penalty’s pakte na de verlenging of toch die in 2011 tegen Ajax? Allebei die gewonnen finales waren heel bijzonder. Voor Boschker was die wedstrijd in 2001 tegen PSV wel heel speciaal, omdat het voor hem de eerste keer was dat ik zo’n grote wedstrijd speelde. Dan pak je ook nog is een keer drie penalty’s, dus dat is natuurlijk geweldig. Daarnaast was die winst op Ajax in de bekerfinale van 2011 ook mooi, omdat hij dat seizoen namelijk zijn basisplaats kwijtgeraakt aan Mihaylov In de beker mocht ik alle wedstrijden keepen en de finale hoorde daar ook bij. Dat gaf destijds wel echt het gevoel dat het ‘zijn’ prijs was, dus dat maakte het extra mooi. Het is een moeilijke keuze, maar vanwege het feit dat hij moést kiezen, krijgt de eerste winst in 2001 toch de voorkeur.

De sfeeractie van Vak P voor aanvang van de bekerfinale in 2011 tegen Ajax.

Buiten de finales om is de halve finale tegen Vitesse in het bekerseizoen van 2001 hem ook heel erg bijgebleven. Die wedstrijd werd gewonnen met penalty’s. “We hadden toen geen geweldig seizoen, maar omdat we naar de finale gingen kregen we heel sterk het gevoel dat we met de winst het jaar toch nog goed konden maken. Voor een keeper zijn penalty’s natuurlijk altijd spannend, omdat je je kan onderscheiden.”

De voorbereiding op zo’n grote wedstrijd is per speler verschillend natuurlijk. Sommige jongens kennen meerdere rituelen, maar er zijn ook voetballers die zich niets van de spanning aantrekken. Boschker was altijd één van hen. “Persoonlijk deed ik eigenlijk niets anders. In de competitie gingen we een dag voor de wedstrijd ook wel eens in een hotel, dus in dat opzicht was er ook niet zoveel anders. Allebei de keren dat ik de beker won zaten we in Huis ter Duin in Noordwijk. Dat is wel toevallig. Ik neem altijd een leuk boekje mee naar het hotel. Ik houd ervan om lekker te lezen in de aanloop naar zo’n beladen duel. Dat boek heeft dan meestal ook helemaal niets met voetbal te maken. Ik wilde niet teveel aan voetbal denken van te voren.”

Het uitzwaaien van de spelersbus met vuurwerk is een traditie geworden. Supporters vinden dit natuurlijk prachtig. Met fakkels en gekleurde rook nog een keer je steun betuigen aan de ploeg. Binnen een spelersgroep lopen de meningen hier echter over uiteen denkt Sander. “Ik denk zeker dat dit fenomeen wel van waarde kan zijn, maar het kan ook averechts werken. Namelijk dat je de druk er mee opvoert van te voren. Sommige jongens vonden het echt niet nodig, omdat je de spanning al zo kan voelen. Aan de andere kant snap ik heel goed dat het voor supporters ook allemaal prachtig is en dat zij naar die wedstrijd toeleven. Ze willen nog een keer laten zien hoe ze er bij betrokken zijn en dat is ook hartstikke leuk. Persoonlijk had ik soms toch wel zoiets van ‘doe nou maar even gewoon’. Ik vier liever een uitgebreid feestje als we die dennenappel gewonnen hebben, dan dat we heel enthousiast doen voor de wedstrijd. Het verschilt ook sowieso per speler hoe ze daar tegenaan kijken.” Over de sfeeracties die de fans van FC Twente altijd organiseerden bij de opkomst in de Kuip, denkt Boschker heel anders. Volgens hem krijgt een speler daar een echte ‘boost’ van.

Dat doet absoluut iets met een speler. Daar krijg je pas echt een boost van. Die is ook extra sterk als je in het stadion ziet dat je eigen supporters een grotere sfeeractie hebben dan de fans van de tegenstander. In 2001 hadden wij dat heel erg. Toen gingen er geloof ik 35.000 FC Twente supporters mee naar de Kuip. Dan wil je er extra voor gaan.”

De selectie van FC Twente met de KNVB Beker na de gewonnen finale van 2001 tegen PSV.

De supporters van FC Twente staan erom bekend dat ze weten hoe je sfeer moet maken. Dit heeft in de bijzondere loopbaan van Sander voor meerdere kippenvelmomenten gezorgd.

Ik denk dat de supporters van FC Twente in Nederland wel bij de meest fanatieke horen. Met name de spandoeken vond ik altijd prachtig. Als speler kon ik daar heel erg van genieten. Daar heb ik een aantal keer zeker een extra impuls van gekregen ja.”

Tijdens de wedstrijd doen supporters hard hun best om zich vocaal te laden gelden. Het wordt dan ook als een onderling duel gezien tussen de fans van de tegenstanders. Bovendien is het indrukwekkend om te zien dat de Kuip in twee kleuren verdeeld is. Toch krijgen spelers daar tijdens het spel lang niet altijd alles van mee, zoals Boschker aangeeft.”Nee, tijdens zo’n wedstrijd geniet je daar niet van. Laat ik het anders zeggen: ik ben er niet mee bezig in elk geval. Voor en na het duel besef je je het wel en kun je er wel van genieten, maar tijdens de wedstrijd krijg ik helemaal niets van de sfeer mee.”

De terugreis van Rotterdam naar de plaats waar de winnende club gehuisvest is, hoort ook bij de gebruikelijke uitingen van vreugde van aanhangers van die club. Zwaaiende supporters langs de weg zijn onderdeel van het feestje geworden. Boschker heeft echter nóg een mooie ervaring met deze reis: “In 2011 gingen we met een helikopter terug. Dat was een heel gave ervaring, omdat je dat verder nooit ziet. Toen heb ik dus alleen niets meegekregen van de gekte langs de weg, maar met het kampioenschap vond ik dat prachtig. Vanaf Deventer begon het echt vol te raken langs de kant van de weg. Op zo’n moment voel je ook heel sterk dat het echt gewaardeerd wordt door de mensen in Twente. Het is mooi om zoiets met voetbal teweeg te brengen in de regio.”

Over de traditionele badjassen die worden uitgedeeld na de finale lopen de meningen uiteen. Er zijn mensen die het onzin vinden en denken dat de spelers voor joker lopen, maar Sander hoort hier niet bij. “Ik vind het een mooie traditie. In Nederland hebben we niet bijzonder veel tradities in het voetbal en daarom vind ik ook dat deze behouden moet blijven. Als je wint, krijg je een rode badjas en als je verliest krijg je een witte. Geloof mij maar, je baalt verschrikkelijk als je zo’n witte krijgt.“ Thuis heeft Sander ook alleen de rode badjassen nog bewaard.

Iedereen heeft natuurlijk ook zijn eigen manier van feest vieren als de dennenappel eenmaal mee naar huis mag. Soms huurt een selectie een kroeg af om het feest met z’n allen te vieren, maar er zijn ook veel voorbeelden te noemen van spelers die met de supporters gezamenlijk de stad in gaan. Boschker doet hier echter nuchter over. “Als de mensen om mij heen blij zijn, dan ben ik dat ook. Het maakte me niet zoveel uit hoe en waar we feest vierden na de wedstrijd.” Om de stad en alle supporters mee te laten delen in de blijdschap, worden de spelers en technische staf altijd geëerd middels een huldiging. Sander kon hier altijd van genieten, ook al was het soms pas een dag of twee na de echte winst. De huldiging vond ik altijd even mooi als het feestje net na de finale. Het gevoel van euforie heb je dan natuurlijk met de teamgenoten en de aanwezige supporters, maar gevoel had ik ook heel sterk als we gehuldigd werden voor al die fans in Enschede.”

Aan een voorspelling wil hij zich dit jaar echter niet wagen. Twee jaar geleden heeft Boschker ook al een voorspelling gegeven en daar waren een aantal Feyenoord-supporters toen niet zo blij mee. “Ik heb er wel een in gedachten, maar ik ga hem nog niet publiekelijk delen.” Wel wil hij de spelers meegeven dat ze er vooral van moeten genieten.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *