“Daar zag ik zelfs een WC-pot door de lucht vliegen!”

 

Namens Jong AZ werd hij kampioen van de Tweede Divisie en speelde hij het volgende seizoen een aantal wedstrijden in de toenmalige Jupiler League. Inmiddels is Pantelis Hatzidiakos een gewaardeerde kracht in de eerste selectie van AZ en speelt hij regelmatig op het hoogste niveau van Nederland. Als zoon van een Griekse vader en een Nederlandse moeder speelde hij in de jeugd van Panathinaikos. We spraken hem over zijn ervaringen in de drie hoogste competities, de bekerfinales, Europese uitwedstrijden en over zijn Griekse achtergrond.

Sinds 2011 speelt Pantelis in de jeugdopleiding van AZ. Met een jonge en talentvolle ploeg speelde hij met Jong AZ in de Tweede Divisie en werd in 2016/2017 met afstand kampioen. “De Tweede Divisie vond ik heel leerzaam. We speelden tegen veel amateurteams waar veel grote en sterke gasten speelden. Soms zaten er ook wel eens oude profvoetballers tussen die heel veel ervaring hadden. Het is gewoon een heel andere omgeving. Je ziet ook vaak dat profclubs het in de beker bijvoorbeeld ‘strugglen’ tegen zulke teams. We hebben er veel van geleerd om elke week tegen zo’n tegenstander te spelen. Bijna iedereen van ons team speelt nu in het eerste van AZ en ik heb dat jaar eigenlijk alles gespeeld.”

Bovendien kon de 21-jarige Hatzidiakos genieten van de sfeer die rond de belangrijke wedstrijden in de Tweede Divisie hing. “Soms was het echt een gekkenhuis. Misschien wel erger dan bij veel Eredivisieclubs. Bij Katwijk en Kozakken Boys was het heel gaaf. We speelden destijds de tweede wedstrijd na de winterstop tegen Katwijk. Toen konden we een gat slaan, want wij stonden bovenaan en zij stonden tweede. Ik wist niet wat ik zag toen ik het veld op kwam. Achter het goal hebben ze daar een soort heuvel en daar stonden ontzettend veel supporters met vuurwerk te zingen. De sfeer bij die wedstrijd zal ik nooit meer vergeten.”De kampioenswedstrijd tegen VVSB werd maarliefst met 7-0 gewonnen door de ploeg van oefenmeester Haar. “Eigenlijk waren we al kampioen, maar we wilden zelf voor een extra mooi feest zorgen. VVSB deed het al eerder goed in de beker en de onderschatten ze daarom absoluut niet. Iedereen was ontzettend scherp en we gaven een galavoorstelling weg.”

Bekervoetbal

Zijn eerste goal in het betaalde voetbal maakte hij in de beker tijdens de verre uitwedstrijd tegen MVV. Pantelis geeft aan dat hij erg blij was met die goal en het ook heerlijk vond om zijn goal te vieren met de meegereisde fans. “Ik juich altijd wel uitbundig, maar het is extra leuk om een doelpunt te vieren in een vijandig stadion met veel eigen supporters. Het was ook nog eens een belangrijke goal, want we wonnen met 3-2 en gingen door.” De verdediger met Griekse roots kan bekervoetbal überhaupt wel waarderen. “Je speelt niet veel wedstrijden, maar kan wel ver komen in het toernooi. De spanning is altijd erg aanwezig. Je kunt geluk hebben of het kan tegen zitten. Ik maakte mijn officiële debuut voor AZ 1 in de bekerwedstrijd uit tegen Kozakken Boys. Dat was geen makkelijk potje kan ik je vertellen. Er hing een mooie sfeer daar en bij die jongens gaat er dan toch een knop om. Ze zijn dan gebrand om te winnen van een profclub.”

Vanaf de bank heeft Hatzidiakos twee bekerfinales meegemaakt. De ambiance van die wedstrijden hebben alsnog indruk gemaakt. De AZ-supporters zorgden met name tegen Feyenoord voor een hete wedstrijd. “Als speler kan dat wel de extra push geven. Dat het op het veld terecht kwam is dat niet wenselijk, want het moet even worden stilgelegd. Ik schrik daar verder niet van, want ik kom uit Griekenland. In mijn jeugd heb ik bij Panathinaikos gevoetbald en in de wedstrijden tegen Olympiakos kon het er ook heftig aan toegaan. Daar kunnen we in Nederland niet tegenop. Ik was wel eens ballenjongen bij wedstrijden van Panathinaikos en dan moesten we vaak naar binnen, omdat er zoveel vuurwerk werd afgestoken. Als kind vond dat ik al mooi. Zo lang het op de atletiekbaan om het veld terechtkwam of in de gracht voor veld natuurlijk. Als het veilig was, kon ik er wel van genieten.”

Grieks voetbal

Ooit zou Pantelis nog wel eens in Griekenland willen spelen. Hij spreekt de taal nog goed en is trots op zijn afkomst. Of dat later nou voor Panathinaikos is of voor Olympiakos, doet er verder niet toe. “Ik ben ouder geworden en dan maakt het niet meer zoveel uit. Mijn vader keek altijd gewoon naar mijn wedstrijden en heeft ook geen voorkeur voor één van beide clubs.”

Voor Jong Griekenland speelde Hatzidiakos ook al meerdere wedstrijden. Zulke wedstrijden vindt hij bijzonder om mee te maken. “Het is echt mijn land en dat maakt me super trots. Ik heb ook de Nederlandse nationaliteit, maar ik heb naar mijn gevoel geluisterd en voor Griekenland gekozen. Het was een heel bewuste keuze. Mijn moeder is Nederlands, maar ze stond er ook helemaal achter.” Ronald Koeman hoeft dan ook niet te bellen als het met de ontwikkeling Pantelis hard zou gaan. “Dat zou toch verraderlijk voelen. Ik hoop eerder op een uitnodiging van de Griekse bondscoach, Anastasiou. Niet te verwarren met Yanis Anastasiou. Ik ken hem ook, maar het is niet dezelfde.” Met Kostas Lamprou van Ajax en Lazaros Lamprou van Fortuna Sittard heeft hij ook contact buiten het voetbal. Bovendien speelt Hatzidiakos samen met Lazaros Lamprou bij Jong Griekenland. “Ik ken hem al van vroeger en ik slaap nu vaak met hem op een kamer als we voor het nationale team spelen.”

Hatzidiakos heeft een mooie anekdote over een uitwedstrijd die hij zelf als supporter bezocht: “Toen ik ongeveer elf jaar was, werd Panathinaikos voor het laatst kampioen. Dat was uit bij Atromitos. Ik ging met m’n vader kijken, maar het was behoorlijk hectisch voor de wedstrijd. Om het stadion heen zag je de gekste dingen. Je hoorden overal al mensen schreeuwen en ik zag behalve stenen ook een losgetrokken WC-pot door de lucht vliegen! Door de drukte waren we iets te laat, maar het was een heftige wedstrijd.”

Europa League

Een van de meest opvallende ‘awaydays’ van AZ en misschien wel van alle Nederlandse clubs was tegen FC Kairat Almaty uit Kazachstan. Ondanks dat er ongeveer 6500 (!) kilometer moest worden afgelegd, hadden tientallen AZ-supporters toch de moeite genomen om hun club te steunen. “Dat vonden wij prachtig. Ze hebben allemaal een shirt van ons gekregen met handtekeningen erop. Tijdens onze laatste training daar mochten ze ook gewoon op de bank zitten en we hebben nog een praatje met ze gemaakt. Toen ik hoorde dat we daar moesten spelen dacht ik eerlijk gezegd: ‘waarom doen zij mee aan de Europa League?’. Het is niet eens dichtbij Europa, maar tegen China aan! Ik hoop dat de supporters ondanks onze nederlaag wel hebben genoten van de reis. Wij hebben in elk geval veel steun aan ze gehad.”

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *