Heel vroeg zat Mattijs Branderhorst al bij de selectie van Willem II, echter maakte hij zijn eerste minuten in het betaalde voetbal bij MVV. Tijdens zijn periode als eerste keeper bij Willem II raakte hij geblesseerd en daarmee raakte hij ook zijn basisplek kwijt. Via NEC heeft Mattijs weer speelminuten gemaakt en heeft hij zich ontplooit tot een waardige kracht voor het team die ook erg betrokken is met het publiek. 

 

In het seizoen 2015/2016 staat Branderhorst voor het eerst onder de lat in het betaald voetbal, bij MVV. Na wat jaren als derde keeper bij Willem II wilde Branderhorst ervaring op doen en dat kon bij MVV, zo geschiedde. Direct een basisplek zat er niet in, maar uiteindelijk is Branderhorst toch tot zes wedstrijden gekomen. “Ik had ook niet verwacht dat ik gelijk ging spelen, uiteindelijk kozen ze ook voor de andere keeper daar. Toen raakte hij geblesseerd en heb ik vijf wedstrijden gespeeld en later in het seizoen ook nog een keer. Opzichgingen die wedstrijden wel lekker, maar ik merkte dat het heel anders was dan wat ik gewend was. Je speelde ineens voor veel meer mensen, je kwam op televisie, dus je gaat toch wat anders kiezen vanwege de druk.” 

Na deze periode ging Branderhorst weer terug naar Willem II waar hij, naar eigen zeggen, in dat jaar het meest heeft geleerd. Er kwam een nieuwe trainer én een nieuwe keeperstrainer in de persoon van Harold Wapenaar. “Ik merkte al gelijk dat ik bij Willem II moest blijven aangezien ik enorm veel van Harold Wapenaar kon leren. Hij was ook mijn eerste keeperstrainer die zelf op hoog niveau heeft gevoetbald, ik heb veel van hem geleerd. Het keepersteam was ook heel goed en leuk, dus ik vond het niet zo erg om te blijven.” 

 

Eerste profminuten in de Eredivisie 

Na een jaar ervaring opdoen was de kans daar om eerste keeper te worden bij Willem II, deze kans greep Branderhorst met beide handen aan en voor hij het wist stond hij in de ArenA te keepen en was hij de nummer 1 van Willem II. “Ik wist dat ik mijn kans ging krijgen, want de andere twee keepers gingen weg. Ik moest toen de concurrentiestrijd aan gaan met een nieuwe keeper, ik had gelijk voor ogen het hem moeilijk te maken. Uiteindelijk is dat ook gelukt, want ik werd gekozen tot eerste doelman. Helaas raakte ik geblesseerd en raakte ik mijn plek weer kwijt.”

De blessure bleef lang aanhouden, pas in de voorbereiding van het seizoen daarop was Branderhorst trainingsfit. Te laat om weer een basisplek af te dingen en in januari van 2019 besloot hij om verhuurd te worden. Branderhorst kwam terecht bij NEC en in die periode stonden zij op plek 16 van de Keuken Kampioen Divisie. Hij kon direct aan de bak, want hij stond gelijk in de basis. “Toen ik in de winterstop samen met andere spelers bij NEC kwam zei de club ook dat we gehaald waren om alsnog die playoffs te behalen, dat was dus ook echt ons doel. In het begin had ik nog wat wedstrijden nodig om er in te komen, wedstrijdritme te pakken en mijn vorm terug te krijgen, maar daarna heb ik denk ik een stabiel seizoen gedraaid. Uiteindelijk haalden we die play-offs, wat als een soort overwinning voelde, aangezien de eerste seizoenshelft niet zo goed verliep. Toch hebben we het kunnen omdraaien en de playoffs behaald. Helaas zijn de playoffs niet verlopen zoals we gehoopt hadden en dat geeft dan weer een minder gevoel.” Nu Branderhorst helemaal gewend is in Nijmegen is er ook ruimte om interactie met het publiek te zoeken, iets wat hij hoog heeft staan. Een gebaar bij een redding of juichen met de fans bij een doelpunt is hem niet vreemd. “Qua opkomst is het heel prima, ondanks de situatie waarin NEC zit en ook als we minder presteren zie je ze. Ik moest wel wennen aan de sfeer in het begin, het was iets kritischer dan wat ik gewend ben bij Willem II. Wat sneller fluiten en kritiek, dat was even wennen. Bij Willem II had ik een erg goede band met het publiek, veel interactie. Bij een redding een gebaar maken of juichen met het publiek wanneer we scoren. Hier was dat iets lastiger, maar ik merk dat dit aan het groeien is. Ik merk ook dat het hier positief ervaren word wat ik doe.”

 

Muts van de match

En dat gevoel komt niet uit de lucht vallen, want Branderhorst ligt goed bij het publiek. Hij heeft al verschillende keren het supportershome bezocht en spreekt veel met de supporters van NEC, zijn eerste ervaring met de supporters van NEC was er een voor in de boeken. “Vak-G hier heeft een ‘muts van de match’ en vanaf de eerste wedstrijd dat ik hier speel gooien ze die naar mij, dan mag ik die uitreiken aan een speler en die mag ik vaak zelf uitkiezen. Die zijn altijd in het supportershome en daar ga ik soms heen. De eerste keer dacht ik wat moet ik nou met die muts, hij zei: ‘zet hem maar op je hoofd!’ Liep ik na de wedstrijd met zo’n muts op mijn kop.” 

Dit seizoen is NEC weer goed bezig om de playoffs te behalen, ‘dit keer hopelijk met een goede afloop’ aldus Branderhorst. “Ik denk dat we nu goede resultaten halen, beter dan vorig jaar. We hebben een jong team met heel veel rek, we kunnen groeien in het seizoen en ik denk dat dat belangrijk is. Als we op het laatste moment pieken kan dat zorgen voor een verrassing in de playoffs, een beetje een ‘Dark Horse’ idee.” 

Kijkend naar de toekomst heeft Branderhorst altijd gezegd dat hij in 2022 het Nederlands elftal bereikt wil hebben. “Dat wordt misschien wat lastig, maar het kan in de voetbalwereld heel snel gaan. Als je goed presteert kan je hele mooie stappen maken. Ik zou graag met NEC de stap naar de Eredivisie willen maken, dat is op dit moment voor mij het belangrijkste. En wat er daarna gebeurd zien we dan wel weer. Ik vind Nederland wel prima, maar ik zou nog erg graag een stap naar Duitsland maken, vooral ook omdat de sfeer in de stadionsdaar zo mooi is. Dat wil ik nog wel heel graag meemaken.”